Als 11-jarig meisje logeert Petra bij haar tante, die opmerkt dat ze wel heel veel drinkt en misschien type 1 diabetes heeft. Na een bezoekje aan de huisarts is het overduidelijk. Omdat het bijna kerst is, wordt ze samen met haar ouders naar huis gestuurd met de boodschap: zoveel mogelijk suikervrij drinken, na de feestdagen zien we je terug. \u201cNa de kerst werd ik opgenomen\u201d, vertelt Petra. \u201cToen kreeg ik insuline en leerde ik wat type 1 diabetes is.\u201d <\/p>\n\n
De geschiedenis herhaalt zich jaren later als Petra’s jongste zoon terugkomt van een logeerpartijtje. \u201cZodra hij binnen was, dronk hij twee glazen water\u201d, herinnert Petra zich. \u201cEn daarna vroeg hij: mag ik nog wat sinas?\u201d Ze besluit zijn bloedglucosewaarde te meten, met haar eigen spullen. \u201cWe zagen een waarde van twintig. Mijn grootste angst destijds, dat \u00e9\u00e9n van mijn kinderen ook type 1 diabetes zou krijgen, werd waar.\u201d <\/p>\n\n
Roerige jaren volgen. \u201cEen kind met type 1 diabetes is toch anders dan het zelf hebben.\u201d Het verandert hoe Petra met haar eigen diabetes omgaat. \u201cIk deed veel op de gok en prikte mijn bloedglucose nauwelijks. Maar toen moest ik ineens wel: ik m\u00f3est het goede voorbeeld geven.\u201d Voor haar eigen gezondheid, heeft die tijd dus positieve gevolgen. Petra: \u201cMaar voor mijn zoon was het best wel lastig. Ik zag dat hij echt moest leren hoe zijn lichaam werkte.\u201d <\/p>\n\n
Die ervaring krijgt ze helaas nog een keer. \u201cMijn oudste zoon kwam op een middag uit school met een fles van anderhalve liter die hij leeggedronken had en opnieuw wilde vullen, omdat hij dorst had.\u201d Ze laat hem direct zijn bloedglucosewaarde meten. Het resultaat? Een waarde van 18 mmol\/l. \u201cHet was een paar jaar na de diagnose van de jongste. We hadden alles net een beetje op de rit.\u201d <\/p>\n\n
De huisarts stuurt hen door naar het ziekenhuis. \u201cDat wilde de dokter eerst niet, maar ik stond erop. Ik wist zeker: het is type 1 diabetes en we moeten naar een kinderarts.\u201d Niet veel later krijgt Petra gelijk, als ze in de spreekkamer zitten bij een arts die haar man nog kent van een diabetesuitje een week eerder. \u201cHij zei gelijk: jij weet wel hoe laat het is, voor deze diagnose hoef je geen arts te zijn.\u201d <\/p>\n\n
Vanaf dat moment hebben drie mensen in huize Streunding type 1 diabetes. De ziekte speelt altijd een rol in hun gezin, maar het is lang niet het belangrijkste. \u201cIk vind het inmiddels niet meer zo spannend, die diabetes. Het groeit in je gezinsleven.\u201d Gaan ze op vakantie? Dan wordt de hele kast met diabetesspullen leeggetrokken. Gaan ze samen op pad? Dan volgt standaard de vraag: iedereen zijn prikspullen mee? “Je hebt ook veel aan elkaar\u201d, vertelt Petra. <\/p>\n\n
Zo kan ze het ook begrijpen als het even minder goed gaat met \u00e9\u00e9n van haar zoons. \u201cHet kan niet altijd perfect. Ze zijn nu 17 en 20 en willen ook een beetje leven en feesten. Ik ben niet mega streng.\u201d Ze weet dat ze er niet bovenop moet zitten. \u201cMet een kind met type 1 diabetes moet je samenwerken. Ik wil niet dat zij beperkt worden door mijn angsten. Ik ga ze niet continu vertellen wat er verkeerd gaat of anders moet.\u201d <\/p>\n\n
Ze kijkt wel met een schuin oog mee en toont begrip als haar zoons het nodig hebben. \u201cIk weet hoe een hypo voelt. Ik weet dat je soms onwijs moe kan zijn\u201d, vertelt Petra over de herkenning die ze bij elkaar vinden. Ze heeft vaak genoeg gedacht: waarom overkomt ons dit? \u201cMaar het is nu zoals het is: je moet er gewoon mee dealen.\u201d En ondertussen houdt Petra hoop op oplossingen voor type 1 diabetes. \u201cVoor mij zal er weinig veranderen, maar mijn ultieme droom is dat wetenschappers iets vinden, waarmee mijn kinderen hun zorgeloze leven terugkrijgen.\u201d <\/p>\n
Samen met jou wil Breakthrough T1D wetenschappelijk onderzoek naar oplossingen voor type 1 diabetes versnellen. Wij gunnen Petra, haar zoons en iedereen met type 1 diabetes een leven zonder deze ziekte. Help jij mee? Doneer nu.<\/p>\n \n