Op 5 oktober 2026 veranderde het leven van Saskia van het ene op het andere moment. Op 62-jarige leeftijd werd zij getroffen door een levensbedreigende diabetische ketoacidose (DKA), die zij ternauwernood overleefde. Tijdens deze ingrijpende gebeurtenis kreeg zij ook de diagnose diabetes type 1, in de vorm van LADA. Een diagnose die haar leven volledig op zijn kop zette.
Naast het lichamelijke en emotionele herstel moet Saskia zich nu leren aanpassen aan een nieuwe werkelijkheid: leven met een chronische ziekte die de rest van haar leven onderdeel van haar zal zijn.
Een wereld die ze daarvoor niet kende
De afgelopen weken heeft Saskia tijdens haar herstel veel nieuwe inzichten gekregen. Vooral hoeveel mensen eigenlijk niet weten wat het betekent om met diabetes type 1 te leven, is haar opgevallen.
Wanneer mensen vragen hoe het met haar gaat, volgt regelmatig de vraag of haar ‘suiker alweer op orde is’. Een begrijpelijke vraag, vindt Saskia. Tot voor kort wist ze zelf immers ook niet beter.
Van buitenaf lijkt diabetes misschien vooral een kwestie van insuline toedienen, rekening houden met voeding en je bloedglucosewaarden goed instellen. Maar de werkelijkheid is een stuk ingewikkelder.
Een lichaam dat ineens om voortdurende aandacht vraagt
Het reguleren van je bloedglucose is een voortdurende verantwoordelijkheid. Dag en nacht vraagt het om aandacht, berekeningen, keuzes en alertheid.
Voor Saskia is dat een enorme verandering. Ze had altijd een actief leven. Lange afstanden wandelen, sporten, reizen en spontaan dingen ondernemen: het hoorde allemaal vanzelfsprekend bij haar leven. Ze vertrouwde op haar lichaam en dacht er nauwelijks over na.
Nu is dat anders. Haar lichaam vraagt voortdurend om aandacht. Wat voorheen vanzelf ging, vraagt nu om planning en bewuste keuzes.
Ze had zich nooit gerealiseerd dat diabetes type 1 zoveel invloed heeft op je dagelijks leven. Niet alleen lichamelijk, maar ook op je vrijheid, spontaniteit, nachtrust, sociale contacten en misschien wel het belangrijkste: het vertrouwen in je eigen lichaam.
Verdriet en onzekerheid, maar ook levenslust
Saskia staat nog maar aan het begin van deze nieuwe werkelijkheid. Er is verdriet om wat er veranderd is, onzekerheid over wat de toekomst brengt en soms ook boosheid. Tegelijkertijd zijn haar nieuwsgierigheid, levenslust en vastberadenheid er nog steeds.
Ze wil het leven dat haar zo dierbaar is niet uit handen geven. Ze wil blijven ontdekken, ondernemen en genieten, maar moet tegelijkertijd leren omgaan met een lichaam dat andere behoeften heeft dan voorheen.
Een stem voor meer begrip en bewustwording
De ervaring heeft Saskia ertoe gebracht om haar verhaal ook buiten haar eigen omgeving te delen. Zo schreef ze onlangs een persoonlijke brief aan D66-Tweede Kamerlid Marc Vervuurt, naar aanleiding van zijn Kamervragen over de toegankelijkheid van diabetestechnologie. Inmiddels heeft zij van hem een betrokken en persoonlijke reactie ontvangen.
Met het delen van haar brief en haar verhaal hoopt Saskia bij te dragen aan meer begrip voor diabetes type 1. Want achter een bloedglucosewaarde, insulinepomp of sensor gaat een complete wereld schuil.
Een wereld waarin mensen iedere dag, ieder uur en soms iedere minuut keuzes moeten maken over hun gezondheid.
Haar boodschap is duidelijk: diabetes type 1 is zoveel meer dan alleen je bloedsuiker op orde houden. Het is een ziekte die je hele leven raakt. En daar mag veel meer aandacht en begrip voor komen.