Al 19 jaar leeft ze zelf met diabetes type 1. Toen ze hoorde dat ook haar bonusdochter deze diagnose kreeg, kwam dat ontzettend hard binnen. “Ik vond het heel heftig en werd vooral emotioneel. Zelf kreeg ik op mijn 24e diabetes type 1. Tot die tijd had ik voor mijn gevoel een vrij onbezorgde jeugd gehad. Wetende dat dit voor mijn bonusdochter heel anders zou zijn, maakte me verdrietig. Je weet uit eigen ervaring hoeveel impact diabetes op je leven kan hebben.”


Haar eigen ervaring bleek tegelijkertijd heel waardevol. Binnen het gezin was diabetes type 1 geen onbekend begrip. Haar vriend en de kinderen wisten door haar al wat de ziekte inhoudt en konden daardoor na de diagnose sneller schakelen. “Ik kon vooral helpen door mee te denken over de verschillende behandelmogelijkheden en wat voor haar prettig zou zijn. Ik heb meteen gezegd dat ze me altijd alles mogen vragen. Ik denk graag mee en wil er voor hen zijn.” Toch vond ze het belangrijk om haar bonusdochter en haar ouders zelf hun weg te laten vinden. “Je moet alles leren, ontdekken wat bij je past en uiteindelijk je eigen manier vinden om met diabetes om te gaan. Ik wilde haar vooral de ruimte geven om daarin zelfstandig te worden.”


Inmiddels noemen ze zichzelf echte diabetesmaatjes.
“Dat betekent dat we elkaar begrijpen, juist op de momenten waarop ze het moeilijk heeft. Bijvoorbeeld wanneer haar systeem vervangen moet worden of haar glucosewaarden te hoog of te laag zijn. Dan hoef ik niet veel uit te leggen. Ik weet hoe het voelt. Soms is het gewoon fijn om even samen te kunnen praten met iemand die precies begrijpt wat je bedoelt.” Er is één boodschap die ze haar bonusdochter vanaf het begin wil meegeven: je hebt diabetes, maar je bént het niet.


“Je blijft gewoon jezelf. Je hebt niet in de hand dat je diabetes hebt gekregen, maar je kunt wel leren om er zo goed mogelijk mee om te gaan. Laat diabetes niet bepalen wie je bent of wat je kunt doen. Ga vooral geen dingen uit de weg. Als je iets heel graag wilt, is er vaak veel mogelijk, ook met diabetes type 1.”
Ook aan andere kinderen en ouders wil ze meegeven hoe belangrijk het is om ervaringen te delen. Zoek mensen die begrijpen wat je doormaakt, bij wie je vragen kunt stellen en je verhaal kwijt kunt. “Onthoud vooral dat je niet alleen bent. Wat jij of je kind meemaakt, heeft een ander misschien ook meegemaakt. Door ervaringen te delen, kun je van elkaar leren en herkenning vinden.”


Want hoe fijn is het als je iemand naast je hebt die niet alleen naar je luistert, maar ook écht begrijpt wat je doormaakt? Twee diabetesmaatjes, ieder met een eigen verhaal, maar met zoveel herkenning bij elkaar.